Saturday, June 30, 2012

21. A Mother's Grief

from "Prince Siddhartha:
The Story of Buddha"
by Jonathan Landaw
Aгь Сиддхарта буюу
Буддагийн цадиг
Орчуулсан Б. Дамдин
English-Mongolian side-by-side PDF & English MP3

21. A Mother's Grief

Buddha taught in many ways. To simple people and to children he taught by telling stories. To those of high intelligence he gave detailed explanations of the path. To others he taught without speaking any words at all. But, perhaps, his most powerful teaching was his own example, the very way he lived his life. He always acted with kindness and love. He was patient with everyone, even the most ignorant and foolish.

21. Эхийн харуусал

Бурхан багш, эгэл ард хийгээд хүүхдэд бол үлгэр хэлэх маягаар, билиг оюун төгөлдөр хүмүүст тайлбарлах, заримд нь бүр огт үг хэлж ярилгүй янз бүрийн аргаар үнэний зам мөрийн тухай номоо айлдаж байлаа. Гэхдээ өөрийнхөө амьдрал ахуйн төрх байдлаар үлгэрлэдэг нь шилдэг арга нь байсан болбуу. Тэрбээр ямагт энэрэх нигүүлсэхүйг дээдлэн, хэнтэй ч харьцахдаа, бүр тэнэг мунхаг хүнтэй ч туйлын хүлээц тэвчээртэй ханддаг ажээ.

Very soon, many people were attracted to him and became his followers. If someone had a problem, he or she would go to Buddha and ask his advice. There was one woman, named Gotami, whose child had just died. She was so upset by this that she lost her reason completely. She went everywhere trying to bring her child back to life. Her friends felt sorry for her and said, "Gotami, you should go and see the Buddha. Perhaps he can help you."

Төдөлгүй олон хүн номлолыг даган шавь оржээ. Алив нэг ноцтой бэрхшээлтэй учирсан хүн бүр Бурхан багшид бараалхаж зөвлөлгөө сургамжийг нь сонсдог болов. Готами нэрт нэгэн бүсгүйн хүүхэд нь эндээд удаагүй байлаа. Цөхрөнгөө барсан хөөрхий бүсгүй яах учраа олохгүй болжээ. Хүүхдээ амилуулахыг хичээн газар сайгүй явсан ч тусыг олсонгүй. Хөөрхий бүсгүйг өрөвдсөн найз нөхөд нь түүнийг Бурхан багшид оч, ач тус болж юун магад гэж зөвлөв.

She went before Buddha still holding her child in her arms. "Please bring him back to life for me," she cried. Very gently Buddha answered her, "I can help you, Gotami, but first you must bring me something. I need one small mustard seed. However, it must come from a house where no one has ever died."

Тэрбээр хүүхдийнхээ цогцосыг тэвэрсээр Бурхан багшид бараалхан: “Эвий үрийг минь амилуулж соёрх!” гэж орь дуу тавихад, Бурхан багш “Готами, би чамд тусалж болноо. Чамайг надад гичний үр авчир гэсэн болзол тавина. Харин тэр үрийг хүн ер нас бараагүй айлаас олж ирэх хэрэгтэй” гэж Бурхан багш түүнд хэллээ.

Gotami quickly went out in search of a mustard seed. She asked at one home and the woman there answered, "Of course you can have a mustard seed. You can have whatever you want - but you should know that last year my husband died."

"Oh," Gotami replied, "then I must search elsewhere," and ran off to the next house.

But wherever she went, the same thing happened. Everyone wanted to help her, but in every family she visited someone had died. One person told her, "Three years ago I lost my daughter." Another said, "My brother died here yesterday." It was always the same.

Готами гичний үрийн эрэлд даруйхнаа гарч нэгэн айлаас асуухад гэрийн эзэгтэй: “Танд гичний үр өгч бололгүй яахав. Харин ноднин жил манай нөхөр нас барчихсан шүү дээ” гэжээ. “Аа тийм үү. Тэгвэл би өөр газраас хайя! гээд хөрш айл руу нь очлоо. Хаана ч очсон айл бүр туслах хүсэлтэй ч хүн нас барсан айл таарч байлаа. Нэг нь “Гурван жилийн өмнө охин маань нас барсан” гэж байхад нөгөө нь “Өчигдөр ах маань өнгөрчихлөө” гэх мэт үргэлж ийм юм тохиолдоно.

At the end of the day she returned to the Buddha. "What have you found, Gotami?" he asked. "Where is your mustard seed? and where is your son? You are not carrying him any longer."

She answered, "O Buddha, today I have discovered that I am not the only one who has lost a loved one. Everywhere people have died. I see how foolish it was to think I could have my son back. I have accepted his death, and this afternoon I buried him. Now I have returned to you to hear your teachings. I am ready to listen."

Үдэш Готамиг эргэж ирэхэд нь Бурхан багш “Готами, чи юу олж ирэв? Гичний үр хаа байна? Хүү чинь хаа байна? Яагаад хүүгээ авч явахгүй байгаа юм бэ?” гэж асуужээ. “Бурхан багш аа, өнөөдөр дотнын хүнээ алдсан нь ганц би биш юм байна гэдгийг мэдэж авлаа. Газар сайгүй хүн үхэж үрэгддэг юм байна. Хүүгээ эргүүлэн амьдруулна гэж бодож байсан би юутай тэнэг вэ? Хүүгээ нас баржээ гэдэгт би итгэхээс өөр аргагүй боллоо. Чингээд өнөөдөр түүнийг оршууллаа. Би таны ном номлохыг сонсохоор буцаж ирлээ. Одоо би ном сонсоход бэлэн байна” хэмээн Готами өгүүлжээ.

Then Buddha said, "Gotami, you have learned a great deal today. Death must come to everyone sooner or later. But if you learn the truth you can live and die in happiness. Come, I shall teach you." And so he taught her, and soon she found more peace and happiness than she had ever known before.

Тэгэхэд нь Бурхан багш: “Готами, чи өнөөдөр ихийг мэджээ. Эрт орой хэзээ боловч хүнд үхэл ирэх нь зайлшгүй. Чи хэрвээ үнэнийг ухаарч чадвал баяр баясгалантай байж амьдарч ч, үхэж ч чадна. Нааш ир, би чамд ном тавьсугай” хэмээжээ. Ийнхүү Бурхан багш түүнд ном тавьж өгснөөр төдөлгүй Готами урьд амсаж байгаагүй их амгалан баясгаланг эдлэв.

English-Mongolian side-by-side PDF & English MP3

posted with permission by the author, Johnathan Landaw

Next Chapter: 22. A Rude Man
Click here for other chapters

0 comments:

Post a Comment

All comments (or questions) will be read and if a reply is needed, we will answer as quickly as possible. Thank you.