Saturday, June 9, 2012

18. Awakened!

from "Prince Siddhartha:
The Story of Buddha"
by Jonathan Landaw
Aгь Сиддхарта буюу
Буддагийн цадиг
Орчуулсан Б. Дамдин
English-Mongolian side-by-side PDF & English MP3

18. Awakened!

Siddhartha's mind was calm and relaxed. As he sat under the tree his concentration deepened and his wisdom grew brighter. In this clear and peaceful state of mind he began to examine the nature of life. "What is the cause of suffering," he asked himself, "and what is the path to everlasting joy?"

18. Гэгээн хутагийг оллоо!

Сиддхартын сэтгэл тавиран амарч, Бодь модны дор суухуй тэр үест бясалгал нь цааш гүнзгийрч, ухаан улам улам хурц болж байв. Сэтгэлийн тод амирлангуй энэ байдалд Сиддхарта амьдралынхаа учир начрыг тунгаан шүүв. “Зовлонгийн шалтгаан юу буй? Өнө мөнхийн жаргалд хүрэхийн зам юун буй?” хэмээн өөрөөсөө асууна.

In his mind's eye he looked far beyond his own country, far beyond his own world. Soon the sun, planets, the stars out in space and distant galaxies of the universe all appeared in his meditation. He saw how everything, from the smallest speck of dust to the largest star, was linked together in a constantly changing pattern: growing, decaying and growing again. Everything was related. Nothing happened without a cause and every cause had an effect on everything else.

Түүний билгийн нүдэнд улс гүрний хилийн дээсийн чанад байгаа хийгээд орчлонгийн хязгааргүйн юмс үзэгдэл тод үзэгдэж авай. Удалгүй нар, од гариг, сансрын эрхэс, тэнгэрийн заадал, одны орд бүгд бясалгалд нь орж тодорно. Өчүүхэн хумхийн тоосноос эхлээд асар том од гариг хүртэл үүсч, үгүй болж, дахин үүсч мөнхийн орчилд байнгын холбоотой байдаг нь илт үзэгдэж байжээ. Бүх юм шүтэн барилдлагатай. Шалтгаан үгүйгээр тохиох юм нэгээхэн ч үгүй агаад шалтгаан бүр нь нөгөөгийн үр болдог ажээ.

As he saw how everything was connected in this way, deeper truths appeared in his mind. He looked deeply into himself and discovered that his life as Siddhartha the Prince was but the latest in a series of lifetimes that had no beginning - and he saw that the same was true for everyone. We are born, live and die not one time, but again and again. He saw that death is only the separation of the mind from its present body. After death the mind goes on to find a new body in the same way that a traveller leaves a guest house and moves on to find another. When one life ends, another begins - and in this way the wheel of death and birth keeps spinning around and around.

Бүх юм ийм шүтэн барилдлагатайг мэдэх тутам үнэний тухайт гүн ойлгоц ухаанд нь орж ирж байв. Өөрийгөө гүнзгий нягтлан үзэхэд Сиддхарта гэгч хүний амьдралын хүрдний Хан хүү болж төрсөн нь хамгийн сүүлчийнх нь бөгөөд эхлэл үгүй гэдгийг олж мэдлээ. Бусад хүний хувьд ч энэ мэт байх нь үнэн ажээ. Бид төрж, амьдарч нэгэн цагт нас эцэслэдэг, гэхдээ энэ нь дахин дахин давтагддаг жамтай. Үхэл гэдэг бол ердөө л сүнс, төрсөн энэ биеэс ангижран одож байгаа хэрэг. Үхсэний хойно хүний сүнс, нэгэн зочид буудлаас гарсан хүн хоноглох өөр буудал эрж яваа лугаа адил, орших өөр бие эрж явдаг. Нэгэн насны амьдрал дуусахад нөгөө амьдрал эхэлж байдаг өөрөөр хэлбэл үхэл амьдралын хүрд мөнх эргэж байдаг ажээ.

He also saw that in our travels from one life to the next we are constantly changing and constantly affecting one another. Like actors changing parts in a play, our roles change as we move from life to life. Sometimes we are rich and comfortable; sometimes we are poor and miserable. Occasionally we experience pleasure, but more often we find ourselves with problems. And Siddhartha also saw that as our conditions change, so do our relations with others: we have all been each other's friend and enemy, mother and father, son and daughter thousands upon thousands of times in the past.

Энэ яваа наснаас хойд төрөлд орохдоо хүмүүс бид бие биедээ үргэлж шүтэлцээтэй, байнга өөрчлөгдөн хувьсч байдгийг Сиддхарта мэдэж авчээ. Жүжигчин өөр өөр жүжигт өөр өөр дүр бүтээн нааддаг шиг хүн нэг төрлөөс нөгөө төрөлд ороход үүрэг нь хувирч байдаг. Заримдаа бид нэг төрөлдөө баян хангалуун байхад, дараа төрөлдөө үгээгүй ядуу, зовлонт хөөрхий амьтан болох нь бий. Хааяа бид цэнгэлийн манлайг эдлэн суувч ихэнхдээ хэцүү бэрхийг амсч шаналж байдаг. Амьдралын нөхцөл өөрчлөгдөхийн хэрээр бидний харьцаа дандаа өөр болж байдаг. Өнгөрсөн хугацаанд бие биедээ нөхөр буюу дайсан, эх буюу эцэг, охин буюу хөвүүн мэтчилэн өөр өөр харьцаанд мянгантаа хувирч байжээ.

Then he looked at all the suffering in the world. He saw how everyone - from the smallest insect to the greatest king - runs after pleasure, only to end up with dissatisfaction. When we do not find what we are searching for we are miserable, and even when we do find the pleasure we seek it soon fades and we have to look for something else.

Дараа нь тэрбээр ертөнцийн хамаг амьтдын зовлонг тунгаан шүүж үзээд өчүүхэн шавьж хорхойноос агуу их эзэн хаад хүртэл амьтан бүгд жаргал таашаалыг мөрөөдөн хөөцөлдөж, сэтгэлд нийцээгүй бүгдийг арилгахын төлөө байдгийг ухаарч мэдэв. Эрж мөрөөдснөө олохгүй бол уйтгар гунигт автаж, олсон бол тэр нь удалгүй алдагдаж алга болоод дахин шинээр эрэлд хатаж эхэлдэг.

And he saw how living beings create their own misery. Blind to the truth that everything is always changing, they lie, steal and even kill to get the things that they want, even though these things can never give them the lasting happiness they desire. And the more their minds fill with greed and hate, the more they harm each other - and themselves! Each harmful action leads them to more and more unhappiness. They are searching for peace yet find nothing but pain.

Хан хүү тэрбээр эх болсон зургаан зүйлийн хамаг амьтан гаслан зовлонгоо хэрхэн хураадгийг мэдэж авчээ. Бүх юмс өөрчлөгдөж байдаг үнэн мөн чанарыг олж харах чадалгүй харалган тэдгээр хөөрхийс худал хэлж, өгөөгүйг авч, хүсэж мөрөөдсөн өнийн жаргалыг авчрахгүйг мэдсээр атлаа өөр бусдыг егүүтгэхэд ч хүрдэг ажгуу. Тэдний оюун ухаан нь шунал хорсолд идэгдэхийн хэрээр бие биеэ улам их хөнөөж өөрийгөө ч егүүтгэдэг байна. Бусдад хийсэн хортой үйл бүр нь эргэж өгүүлшгүй зовлон болон өөр дээр нь буудаг. Тэд түвшин амгаланг эрсээр байх атал гай зовлонгоос өөр юу ч олж авдаггүй.

Finally, he discovered the way to end all this suffering. If a person could see the truth clearly - as he himself had seen it this night - all confused running after pleasure and away from pain would stop. Without any more greed and hatred in our mind, we would never do anything to harm anyone else. Having overcome all the selfishness in our mind, we shall have destroyed the causes of unhappiness completely. With our hatred removed, our hearts will fill with love, and this love will bring us a peace and happiness unlike anything we have ever felt.

When Siddhartha had seen all this, even the last speck of darkness disappeared from his mind. He was filled with a radiant clear light. He was no longer an ordinary person. He had become fully enlightened to the truth. He was now a Buddha, a Fully Awakened One. He had reach his goal!

Эцсийн эцэст энэ бүх зовлонгоос ангижрах замыг Хан хүү нээж оллоо. Тэр шөнө Хан хүүгийн биеэр мэдэрсэн шиг хүн бүр үнэнийг илт үзэж чадвал жаргал цэнгэлийн хойноос үхэн хатан хөөцөлдөж, зовлонгоос амь зулбан зугтаах гэж үймж балмагддагаа зогсоно. Шунал, хорслыг сэтгэлдээ хураахгүй бол хүн, хэнд ч ямар ч гэм хийхгүй байж болно. Сэтгэлд хураасан ойворгон аминч бодлыг үлдэн хөөж чадахын цагт сая золгүй муу явдлын хамаг учир шалтгааныг төгс арилгаж чадна. Атаа хорслыг санаа бодлоос үлдэн хөөж арилгаснаараа сэтгэл зүрх хайр энэрлээр бялхаж, тэрхүү энэрэхүй сэтгэл, урьд үзээгүй аз жаргал, тайван амгаланг эдлүүлнэ. Энэ бүхнийг Сиддхарта илт үзэхүй тэр цагт харанхуй мунхагийн эцсийн хар толбо сэтгэлээс арилан одов. Түүний сэтгэл ариусан гийж, эгэл бус хүн болж гэгээрэн үнэний замд орлоо. Эдүгээ тэрбээр зорьсондоо баттай хүрч, Ялж төгс нөгчигсөн Бурханы хутгийг олов.

With a calm and peaceful smile, he arose from his meditation. It was morning, and in the east the sun was beginning to rise.

Дөлгөөн тайван мишээсээр бясалгалын суудлаас босохуйд өглөө болж дорно зүгээс наран мандаж авай.

English-Mongolian side-by-side PDF & English MP3

posted with permission by the author, Johnathan Landaw

Next Chapter: 19. Whom to Teach?
Click here for other chapters