Saturday, May 19, 2012

15. Six Years of Struggle

from "Prince Siddhartha:
The Story of Buddha"
by Jonathan Landaw
Aгь Сиддхарта буюу
Буддагийн цадиг
Орчуулсан Б. Дамдин
English-Mongolian side-by-side PDF & English MP3

15. Six Years of Struggle

Eventually Siddhartha came to the forest where the wise men lived. He studied first with Arada and then with Udraka. In a short time he mastered everything they had to teach. But still he was not satisfied. "My teachers are holy people, but what they have taught me does not bring an end to all suffering. I must continue to search on my own."

15. Зургаан жилийн тэмцэл, сорилго

Яван явсаар мэргэн арш нарын суух ойд хүрч ирлээ. Эхлээд Арада багшийг дараа нь Удрака багшийг шүтэн ном үзэж ахархан хугацаанд заасан бүгдийг сурч эзэмшжээ. “Багш нар маань аргагүй их эрдэмтэд, гэхдээ л заалгасан маань хамаг зовлонг гэтэлгэх зам мөрт оруулахгүй байна. Иймээс би чанагшид өөрийнхөөрөө үнэнийг эрсүгэй!” хэмээн боджээ.

He continued his travels until he came to the Nairangana River, near the holy town of Gaya. He crossed the river and entered the forests on the other side. There he found a group of five men. Their life was extremely simple. They ate very little food, lived out in the open, and sat perfectly still for many hours each day.

Тэр чанагш явсаар Гаяа балгасны ойролцоо Найрангана мөрөнд хүрч гатлаад чанад эргийн ойд орж тэнд суудаг таван гэлэнтэй нүүр учрав. Тэр тавын амьдрал маш эгэл агаад өчүүхэн төдий хоолооор гол зогоож, задгай хээр хоноглон, хоногтоо олон цагаар огт хөдөлгөөнгүй сууцгаана.

"Why are you doing such painful things to your bodies?" the Prince asked these men.

Хан хүү тэд нараас “Ингэж бие мах бодоо зовоож суухын хэрэг юун?” хэмээн лавлахад,

"Most people in the world treat their bodies very gently," they answered, "yet still experience much suffering. We feel that if we can learn to master pain, we shall have found the way to control all sufferings."

“Ертөнцийн ихэнх хүн биеэ хичнээн гамнаад ч үргэлж зовлон эдэлдэг бус уу. Өвдөж шаналж сурвал хамаг зовлонг эдэлж сурна гэж бид боддог” хэмээн хариулцгаав.

Siddhartha thought to himself, "For many years I lived in those luxurious pleasure palaces. I was treated very gently, yet still my mind did not find peace. Perhaps these men are right. I shall join them in their practices and see if this leads to the end of suffering."

“Он удаан жил би тансаг сайхан харшид жаргал эдлэн суусан ч сэтгэлийн амгаланг олсонгүй. Энэ хүмүүсийнх үнэн ч байж юун магад. Би эд нартай нийлж ийн үйлдвээс зовлонг гэтлэх замыг олж болзошгүй” хэмээсэн бодол Хан хүүгийн сэтгэлд орж байв.

And so he began these difficult and painful practices. He sat for hours and hours in the same spot. Even though his legs and back hurt very much, he would not move a muscle. He let himself be burned by the blazing summer sun and chilled by the winter winds. He ate barely enough food to remain alive. But no matter how difficult it was, he thought, "I must continue and discover the way out of all misery!"

Ингээд тэрбээр олон зүйл бэрх хатуужлыг эдэлж эхлэв. Нэгэн суудалд олон олон цагаар сууж, хөл нь өвдөж бадайрч байхад ч чичивхийхгүй, зуны аагим халуун наранд төөнүүлж, өвлийн тэсгим хүйтэн жаварт жигнүүлэн гол зогоох төдий өчүүхэн юмаар хооллож байлаа. Хичнээн бэрх хэцүү авч хамаг зовлон бэрхийг гэтлэх замыг олтлоо хатуужсугай гэсэн бодол сэтгэлийнх нь угт уяастай.

The five men were amazed at Siddhartha. They said to themselves, "Never have we seen anyone with as much determination as this man. He drives himself on and on and never quits. If anyone is ever going to succeed in these practices it will be Siddhartha. Let us stay near him so that when he discovers the true path we shall be able to learn it from him."

Сиддхартыг хараад гайхширсан нөгөөх таван гэлэнд, “Энэ хүн шиг ийм зоримог хүнийг урьд хожид үзсэнгүй. Тэрбээр харьж шантралгүй өөрийнхөөрөө зүтгээд байна шүү дээ. Хэн нэгэн хүн энэ мэт хатуужлыг тэвчин гарвал тэр үнэхээр Сиддхарта болно. Үүний дэргэд байж байгаад үнэний мөрийг олохоор нь бид түүнээс сурч авч болно” гэсэн бодол өөрийн эрхгүй орно.

Siddhartha treated his body more and more harshly. In the beginning he slept only a few hours each night, but eventually he stopped going to sleep altogether! he stopped taking even the one poor meal a day that he used to allow himself, and would eat only a few seeds and berries that the wind blew into his lap.

Бие сэтгэлийн хатуужил эдлэн суугаа Сиддхарта эхлээд хоногтоо хэдхэн цагийн нойр авдаг байснаа бүрмөсөн унтахгүй болж нэг удаа тарчигхан хооллодог байснаа болиод салхинд үлээгдэн өвөр дээр нь унасан үр, жимсгэнэ төдийхнөөр хооллон суух авай.

He grew thinner and thinner. His body lost its radiance and became covered with dust and dirt. He became little more than a living skeleton. But still he did not give up his practices.

Тэрбээр улам улам турж, биенээс нь туяа цацрахаа болиод хир тоосонд дарагджээ. Үнэндээ арьс нөмөргөсөн араг яс болсон авч тэвчээр эдлэн суусан хэвээр.

Six long years passed. Siddhartha was twenty-nine years old when he left his palaces and all their pleasures behind. Now he was thirty-five, having spent six years with hardly any food, sleep, shelter or decent clothing.

Хорин есөн сүүдэртэйдээ орд харш, хангалуун тансаг амьдралаа орхиж гарснаас хойш зургаан жил өнгөрч эдүгээ Сиддхарта гучин тавны сүүдэр зооглож, эл зургаан жилийг идэх хоол, орогнох байр, унтах нойр, өмсөх хувцасгүй шахам явж өнгөрөөжээ.

One day he thought to himself, "Am I closer to my goal now than I was six years ago? Or am I still as ignorant as before? When I was a prince and lived in luxury, I had everything a person could desire. I wasted many years in those prisons of pleasure."

Нэгэн өдөр түүнд “Зургаан жилийн өмнөхөө бодвол би зорьсондоо дөхөж байгаа болбуу? Эсвэл урьдын адил харанхуй мунхаг хэвээрээ байна уу? Хан хүүгийн суудалд ахуй цагтаа би хүсэлд багтах бүгдийг эдэлж юутай хангалуун байж вэ? Тансаг амьдралын боол болж олон ч жилийг барж дээ.

"Then I left and began my search. I have lived in forests and caves and have had nothing but poor food and much pain. But I still have not learned how to put an end to suffering. I can see now that it is a mistake to punish my body like this, just as it was a mistake to have wasted so much time in those palaces. To find the truth I must follow a middle path between too much pleasure and too much pain."

Тэгээд би үнэний эрэлд гарч, ой, агуйгаар гэр хийж, зовлон бэрхийг амсан өлөн зэлмүүн амьдарч ирлээ. Гэсэн ч би зовлонг эцэс болгон арилгах арга ухааныг сураагүй л явна. Орд харшиндаа хичнээн их цаг хий дэмий үрсэн лүгээ адил эдүгээ биеэ зовоон хамаг цагаа барж байгааг мэдлээ. Иймд үнэнийг олохын тул хэт тансаг бус, дэндүү ядуу зүдүү бус төв замыг сонгох ёстой болж байна” хэмээн бодож байв.

He remembered that many years ago, after he had seen the dead man, he had meditated under a rose-apple tree. "After that meditation," he thought, "my mind was very calm and still. I was able to see things clearly for the first time. I shall try to meditate like that again now."

Анх нас барсан хүнийг үзсэн болон алимны модны дор бясалгал хийж эхэлснээс хойшхи олон жилийг эгэн санаж байлаа. “Анх бясалгалд сууснаас янагшхи хугацаанд сэтгэл маань амгалан, талбиун болжээ. Анх удаа л юмыг тод томруун харж чаддаг боллоо. Одоо дахин ийм бясалгал хийсүгэй би” хэмээн сэтгэн авай.

But when he looked at himself he realized, "I have been sitting here for such a long time with no food that I am tired, dirty and weak. I am so thin that I can see my bones through my skin. How can I meditate when I am too hungry and dirty to even think clearly?"

Тэрбээр биеэ ажаад урт хугацаанд хоолгүй сууж ядарч сульдан хир буртагтаа баригдснаа мэдрэн, арьсны чанадаас ясаа гэрэлттэл турснаа харж, ийм туранхай дор орчихоод бясалгаж, тэгээд бас илт тодорхой харж яахин чадах билээ гэсэн бодол сэтгэл түгшээнэ.

And so he slowly pulled himself up and went to bathe himself in the river. He was so weak, however, that he fell and was almost drowned. With great effort he managed to pull himself to the shore. Then he sat for a while, resting.

Тэрбээр арай ядан босож биеэ булхахаар / угаахаар / гол руу зүглэлээ. Ихэд сульдснаас усанд золтой л живчихсэнгүй. Хамаг хүчээ шавхан зүтгэсээр эрэг дээр гармагц амарч суулаа.

English-Mongolian side-by-side PDF & English MP3

posted with permission by the author, Johnathan Landaw

Next Chapter: 16. An Offering
Click here for other chapters