Saturday, April 14, 2012

10. Fading Pleasures

from "Prince Siddhartha:
The Story of Buddha"
by Jonathan Landaw
Aгь Сиддхарта буюу
Буддагийн цадиг
Орчуулсан Б. Дамдин
English-Mongolian side-by-side PDF & English MP3

10. Fading Pleasures

Everyone tried his or her best to amuse the Prince. The dancing girls flirted with him, hoping to win at least a smile from his handsome but saddened face. Yet Siddhartha did not even seem to notice them. He could not get the visions of old age, sickness and death out of his mind.

10. Таашаал алдарсан нь

Агийн сэтгэлийг сэргээх гэж хүн бүр чадах ядахаараа оролдоно. Бүжигчин охид аргаа ядахдаа царайлаг тунсаг атлаа уйтгарт дарагдсан нүүрэн дээр мишээл тодрохыг үзэх санаатай элдвээр сээтэгнэнэ. Сиддхарта тэднийг хүний урманд халиах ч үгүй дүнсийнэ. Сэтгэл санаанд хөгшрөл, өвчин, үхлийн тухай бодол эргэлдээд огт арилахгүй. Зориулсан зугаа цэнгээний нэг нь ч хан хүүгийн урмыг хөгжөөхгүй байгааг ажсан нэгэн шадар сайд дөхөж ирээд дотно андын тоглоом наргианы аясаар агьд өгүүлрүүн:

One of the ministers, seeing that the Prince was not enjoying any of the splendid arrangements that had been made for him, came over to the Prince. In the joking manner of a friend he said, "Siddhartha, it is not right that you ignore these lovely dancers and refuse to join the festivities. Come on! You are young and healthy; you should be enjoying yourself. What is the mater? Aren't these women pretty enough for you?"

“Сиддхарта аа, энэ олон гоо бүжигчнийг үл хайхран, найр цэнгээнд оролцохгүй байж болохгүй. Ингэхгүй ээ хөө! Чи чинь нас залуу, эрүүл чийрэг эр хүн байна. Найрла, нарги! Юу болчихоод байгаа юм бэ? Гоо үзэсгэлэнт энэ охид таашаалд чинь нийцэхгүй байна гэж үү?” хэмээв.

But the Prince answered him in a voice as strong and low as thunder. "You have misunderstood me. I do not dislike the lovely people and things I see here. But when I think of how quickly their beauty will disappear, how everything changes so fast, I cannot find much pleasure in them anymore.

Агь намуун атлаа аянга нижигнэх шиг сүртэй дуугаар “Чи намайг ташаа ойлгожээ. Би энд байгаа олон сайхан хүн, юмсыг тоохгүй хэрэг бус. Энэ хүмүүсийн гоо сайхан яасан хурдан алга болох бол гэхээс, хамаг юмс юутай хурдан өөрчлөгдөж байна вэ гэдгийг бодохоос сэтгэлд үнэхээр таагүй болж байна.

"If there was not old age, sickness and death, then I, too, could find great pleasure in such lovely objects. But in the middle of such unhappiness, knowing what awaits us all in the future, how can I be satisfied with pleasures that will fade so quickly?"

Хэрвээ өтлөх, өвчлөх, үхэх гэдэг юм байхгүйсан бол амьд явах юутай сайхан.Тэгэхлээр ийм гаслангийн дунд амьдарч, ирээдүйд юу хүлээж байгааг мэдсээр байж мөдхөн алга болох зугаа цэнгэлд яахин сэтгэл хангалуун байх билээ?

"You, my friend, must have a stronger heart than mine if you can be amused so easily. Until I find a way out of this suffering, such worldly amusements do not interest me at all."

Эрхэм анд минь, чи үүнийг амраар төсөөлж байгаа бол надаас илүү чин зоригтой байж таараа. Миний хувьд харсан үзсэн бүгд маань халуун тамд л байна гэсэн үг. Эл бүх зовлонг гэтлэх замыг олон олтол, ертөнцийн аливаа жаргал цэнгэл миний сонирхлыг огт татахгүй байх болно” хэмээв.

And so, unable to brighten the Prince's mood, everyone returned sadly to the palace. When the ministers told the King that his son could not be entertained or distracted by anything, he felt so much grief that he could not sleep. "O, my beloved son," he thought to himself, "what else can I do to keep you here in my kingdom with me? What other pleasures can I provide so that you will stay?" And with such worried thoughts, fearful that he would soon lose his only son, the King spent the night in despair.

Чингээд тэд агийн сэтгэлийг засч чадалгүй сэтгэл гонсгор ордон руу буцацгаажээ. Агийг юугаар ч зугаацуулж сэтгэлийг нь сэргээж чадахгүй нь гэдгээ шадар сайд нар Хаанд айлтгахад, сэтгэл үймэрсэн Хааны нойр хулжиж, “Эвий алаг үр минь, чамайгаа ордондоо байлгаж хаан орноо суулгахын тул яадаг юм билээ дээ? Яаж чамайг цэнгүүлдэг билээ?” гэж гиюүрэн сууна. Ийн зовж шаналан, ганц нуган үрээ мөдхөн дэргэдээсээ алдчих болбуу хэмээн сэтгэл шимшрэн нүд аниж, цуравхийлгүй арайхийн шөнийг барав.

English-Mongolian side-by-side PDF & English MP3

posted with permission by the author, Johnathan Landaw

Next Chapter: 11. A Vision of Peace
Click here for other chapters