Sunday, March 11, 2012

5. The Pleasure Palaces

from "Prince Siddhartha:
The Story of Buddha"
by Jonathan Landaw
Aгь Сиддхарта буюу
Буддагийн цадиг
Орчуулсан Б. Дамдин
English-Mongolian side-by-side PDF & English MP3

5. The Pleasure Palaces

Soon afterwards, Prince Siddhartha and Princess Yasodhara were married. The King wanted to be certain that his son would never desire to leave the kingdom, so he ordered not one but three magnificent palaces to be built for the new couple. "Make them as beautiful as possible," he told the chief builder. "I want them to be so magnificent that the people entering them will think they are in heaven."

5. Цэнгэлийн орд харш

Түүнээс хойш нэн удалгүй Хан хүү Сиддхарта, Ясодара гүнж хоёр хуримлажээ. Хөвүүнээ гүрэн улсаасаа бүү гарч яваасай гэж мөрөөдөн зовниж байсан Хаан шинэ хосод зориулан нэг бус гурван харш сүндэрлүүлэх зарлиг айлдав. Сац бас тэргүүн даамалд гараа гарган гайхамшгийн ордон босгох зарлиг буулгав. “Орсон хүн бүрт тэнгэрийн оронд зочилсон юм шиг сэтгэгдэл төрөхүйц сүрлэг тансаг болгохыг би хүснэм” хэмээжээ.

"I want one to be a summer palace, made of cool marble and surrounded by refreshing pools and fountains. The second will be the winter palace, warm and comfortable. And the third will be for the rainy season. Place these palaces in the middle of a large park, with beautiful scenery in every direction. And surround the park with a large wall, so that nothing unpleasant from the outside world can ever get in. Everything is to be so perfect that Prince Siddhartha will never be tempted to leave."

Цааш өгүүлрүүн: “Нэг тунгалаг цөөрөм, сэнгэнэсэн усан оргилуур бүхий сэрүүн лаврин, хоёрдахь нь дулаан тохилог өвлийн ордон, гутгаар нь хуртай үед суух харш байг. Харшуудыг зүг зүгтээ алсын хараатай цэцэрлэгийн голд барьж, гаднаас бузар муухай, муу ёрын юм оруулахыг хорьсон ханан хашаа босго. Бүх юмыг Хан хүү хэзээ ч орхиж одох сэтгэл төрүүлэхгүй байлгах төгс төгөлдөр болгo!” хэмээн зарлигдав.

The King did everything possible to make these new homes attractive to the Prince. He had the most skilled musicians in his kingdom play there throughout the day and into the night. All the servants were beautiful young dancing girls, and the chefs in the kitchen were instructed to serve a never-ending variety of delicious food. Nothing was allowed into the palaces that might disturb the Prince's mind and make him want to leave.

Хаан эцэг Хан хүүгийнхээ сэтгэлийг бүрэн татахуйц орд харштай болгохын тулд бололцоотой бүхнээ хийжээ. Улсдаа шилдэг хөгжимчдийг дуудан цуглуулаад хоёр нарны хооронд сайхан ая эгшиглүүлэн, зарц нар нь үзэсгэлэн төгөлдөр гоо бүжигчид агаад зам / тогооч / нараар тансаг амтат тоолошгүй олон төрлийн идээ зоог бариулж байхаар зарлиг буулгав. Агийн сэтгэлийг гонсойлгож сэвтүүлэх хийгээд ордноос босох / оргож гарах / бодол ургуулж болзошгүй элдэв мууг ордны хүрээнд оруулахыг эс зөвшөөрчээ.

And so for many years Prince Siddhartha lived in these heavenly surroundings. From morning to night he was entertained in a thousand ways. He never heard any sound that was not sweet and pleasant and never saw anything that was not beautiful. For instance, if one of the servant girls became ill, she was removed from the palace and was not allowed to return until she was better again.

Ийнхүү олон жилийн туршид Сиддхарта агь ихэс дээдсийн тансаг орчинд умбан суужээ. Өглөөнөөс үдэш орой болтол хоёр нарны хооронд түүнийг түм буман аргаар зугаацуулдаг авай. Хахир зэвүүн дуу авиа сонсгодоггүй, алив муухайг харуулж үзүүлдэггүй байлаа. Зарц охидоос хэн нэг нь өвчилбөл илаарштал нь харшид оруулахгүй хорио цаазтай ажгуу.

In this way the Prince never saw sickness or anything that might disturb his gentle mind. The King ordered that no one speaking to the Prince should ever mention anything sad or depressing. And even if one of the plants in the garden began to droop or wilt, it was immediately snipped off by a special gardener. Thus the Prince never saw a faded or dying flower! In all these ways, then, he was kept ignorant of the suffering and unpleasantness in the world.

Тиймээс агь алив өвчин зовлон буюу түүний өрөвч сэтгэлийг түгшээх юмыг үзсэн удаа ер үгүй. Сэтгэл түвдүүлж гуниг төрүүлэх юмыг агьд ярьж сонсгохыг Хаан бас чандлан хорьжээ. Түүгээр ч барахгүй цэцэрлэг дотор бөхийж налсан буюу нахийсан өвсийг тусгай цэцэрлэгч дор нь хэрчиж хаядаг дэгтэй. Иймээс агь гандсан буюу хатсан цэцэг огт үзээгүй нэгэн. Тийнхүү тэрбээр энэ ертөнцийн хамаг зовлон хийгээд таашаалд үл нийцэх зүйлийг огт мэдэхгүй өсчээ.

Time passed as if in a dream. Yasodhara gave birth to a son, Rahula, and everything seemed perfect. The King was very pleased, glad that his plan to keep the Prince interested in the royal life was working out so well. But it was not meant that Siddhartha, whose birth was the cause for all the world's rejoicing, should pass his life in such idle splendor. Eventually, when the time was right, he would discover the true purpose of his life.

Сайхан зүүд зүүдэлж байгаа юм шиг, цаг хугацаа нисэн өнгөрч байдаг ажгуу. Ясодара гүнж Рахула хүүг төрүүлж, юм бүгд л сайхнаараа. Хөвүүнээ ихсийн тансаг амьжиргаанд дасгах гэсэн Хааны санаа ёсчлон бүтэж байгаад сэтгэл нь нэн хангалуун. Энэ бол хүмүүн төрөл олсон нь дэлхий ертөнцийг баясгахын шалтгаан болсон Сиддхарта бүх амьдралаа нэгэн хэвийн элбэг тансаг орчинд өнгөрөөнө гэсэн үг хараахан биш. Аажимдаа цагаа болохоор амьдралынхаа чин зорилгыг ухаарч байдаг боллоо.

English-Mongolian side-by-side PDF & MP3

posted with permission by the author, John Landaw

Next chapter: 6. A Song of Beauty
Click here for other chapters

0 comments:

Post a Comment

All comments (or questions) will be read and if a reply is needed, we will answer as quickly as possible. Thank you.